دانشجویان ورودی 83 فردوسی مشهد(کتابداری)

وقتي بزرگ ميشوم ، ديگر خجالت ميكشم به گربه ها سلام كنم و براي پرنده هايي كه آوازهاي نقره اي ميخوانند ، دست تكان بدهم ... خجالت ميكشم دلم شوربزند براي جوجه قمريهايي كه مادرشان برنگشته فكرميكنم آبرويم ميرود اگر يكروز مردم ــ همانهايي كه خيلي بزرگ شده اند ــ دلشوره هاي قلبم را ببينند و به من بخندند .

وقتي بزرگ ميشوم ، ديگر نميترسم كه نكند فردا صبح خورشيد نيايد ، حتي دلم نميخواهد پشت كوهها سرك بكشم و خانه خورشيد را از نزديك ببينم ديگر دعا نميكنم براي آسمان كه دلش گرفته ، حتي آرزو نميكنم كاش قدم ميرسيد و اشكهاي آسمان را پاك ميكردم ! وقتي بزرگ ميشوم ، قدم كوتاه ميشود ،آسمان بالا ميرود و من ديگر دستم به ابرها نميرسد، و برايم مهم نيست كه توي كوچه پس كوچه هاي پشت ابرها ستاره ها چه بازي ميكنند آنها آنقدر دورند كه حتي لبخندشان را هم نمي بينم ، و ماه ـ همبازي قديم من آنقدر كمرنگ ميشود كه اگر تمام شب راهم دنبالش بگردم ، پيدايش نميكنم !

 وقتي بزرگ ميشوم ، دور قلبم سيم خاردار ميكشم وتمام پروانه ها را بيرون ميكنم وهمراه بزرگترهاي ديگر در مراسم تدفين درختها شركت ميكنم وفاتحه تمام آوازها وپرنده ها را مي خوانم !

ويكروز يادم مي افتد كه سالهاست من چشمانم را گم كرده ام ودستانم را در كوچه هاي كودكي جا گذاشته ام ! آنروز ديگر خيلي دير شده است .... فرداي آنروز من را به خاك ميدهند و ميگويند :

به خاطر تو
در باغهاي سرشار از گلهاي شكوفنده
من
از رايحه بهار زجر مي كشم !

چهره ات را از ياد برده ام
ديگر دستانت را به خاطر ندارم
راستي ! چگونه لبانت مرا مي نواخت ؟!

به خاطر تو
پيكره هاي سپيد پارك را دوست دارم
پيكره هاي سپيدي كه
نه صدايي دارند
نه چيزي مي بيننند !

صدايت را فراموش كرده ام
صداي شادت را !
چشمانت را از ياد برده ام .

با خاطرات مبهمم از تو
چنان آميخته ام
كه گلي با عطرش !
مي زيم
با دردي چونان زخم !
اگر بر من دست كشي
بي شك آسيبي ترميم ناپذير خواهيم زد !

نوازشهايت مرا در بر مي گيرد
چونان چون پيچكهاي بالارونده بر ديوارهاي افسردگي !

من عشقت را فراموش كرده ام
اما هنوز
پشت هر پنجره اي
چون تصويري گذرا
مي بينمت !

به خاطر تو
عطر سنگين تابستان
عذابم مي دهد !
به خاطر تو
ديگر بار
به جستجوي آرزوهاي خفته بر مي آيم :
شهابها !
سنگهاي آسماني !!

پابلو نرودا

Love

Because of you, in gardens of blossoming flowers I ache from the
perfumes of spring.
   I have forgotten your face, I no longer remember your hands;
how did your lips feel on mine?
   Because of you, I love the white statues drowsing in the parks,
the white statues that have neither voice nor sight.
   I have forgotten your voice, your happy voice; I have forgotten
your eyes.
   Like a flower to its perfume, I am bound to my vague memory of
you. I live with pain that is like a wound; if you touch me, you will
do me irreparable harm.
   Your caresses enfold me, like climbing vines on melancholy walls.
   I have forgotten your love, yet I seem to glimpse you in every
window.
   Because of you, the heady perfumes of summer pain me; because
of you, I again seek out the signs that precipitate desires: shooting
stars, falling objects.

پابلو نرودا

ديروز براي استراحت ظهر كه اومدم خونه هيچ كس خونه نبود . فقط يه نامه ديدم كه به آينه چسبيده بود " ما رفتيم تعزيه ، چايي توي فلاكس ، نهار تخم مرغ با ماست شيرين"

ما رو مي گي هيكل آ ، آستينا رو بالا زديم و شروع كرديم . مواد لازم " روغن مايع يك پيمانه ، يك عدد قاشق ، يك عدد ماهيتابه ، بسته به هيكل طرف مقابل و ميزان اشتهاي وي ، تخم مرغ به تعداد كافي ، من كه كم خوراكم و اصلا اشتهايي ندارم سه عدد تخم مرغ فكر كنم كافي باشه .

آقا جاتون خالي بود . خانه خلوت ، در اوج سكوت و آرامش ، يك سفره رنگين ، يك آدم شكم شُل . توي سه سوت همچين افتادم به جون ماهيتابه كه انگار اين تخم مرغا وجود خارجي نداشتن .

حالا ازش عكسم گرفتم كه سر شما هم بيكلاه نمونه . ولي خورده مي داند ناخورده چه مي داند ؟؟

فكر نمي كنم هيچ كدومتون بتونين همچنين تخم مرغي درست كنين ، آشپزي خانوما رو كه اصلا قبول ندارم بنابراين اونا رو در حد و اندازه رقابت نمي بينم طرف صحبتم با آقايونه ، مثلا همین آقای قیاسی خیلی ادعاش می شه .

فقط اگه خواستین دستور پختشو بگیرین با منشیم تماس بگیرین .