دانشجویان ورودی 83 فردوسی مشهد(کتابداری)

بعد از مدتها و به خاطر پست قبلی هوس کردیم یه چند تا عکس از دوران دانشجویی بزاریم.

البته برای خانم ها زیاد خاطره انگیز نیست چون همش مربوط به آقایون می شه.

( 16/3/86 ، دوربینو گذاشتیم رو سکو و یه یادگاری رقم زدیم ، بعدش آقای نوکاریزی اومد و با اون هم عکس گرفتیم )

( 27/3/86 ، پیاده می رفتیم درب شمالی یا ایستگاه دانشکده کشاورزی ، جواد عکس گرفت )

( 10/7/86 ، او روز خیلی عکس گرفتیم ، جلوی تریا ، تو زمین چمن ، با آقای جاویدی ، یادش بخیر آقای گرامی گیر داده بود که این سه پایه و دوربین مال خودته یا مال دانشگاه ، نزدیک بود سه پایمو ازم بگیره !!! )

( 5/10/86 ، چه حالی می داد صحبت ها ی چرت و پرت دور میز غذا ، دوغ هایی که بعد از غذا می خریدیم و تکون دادنشون ، چه معرکه ای بود ، چه ژتون فروشی ها که نکردیم و با پولش نرفتیم تریای فجر ، همون تریایی که میزها و صندلی هاش از کثیفی چسبناک بود !!!)

( 27/11/86 ، توی کتابخونه مرکزی مثلا کاروزی می کردیم ، جمال ساعت 10 می اومد و 11 می رفت ولی ساعت می زد 8 تا 14 ، من و جواد هم دست کمی ازش نمی آوردیم !!! )

( 25/12/86 ، نزدیک عید بود و ابولقاسم هم از سر ذوق باهمون عکس گرفت ، بعدش رفتیم پارک ملت که نزدیک بود شاخه بخوره تو سرمون مثل قضیه تیر دورازه خانوما !!! )

یادش بخیر عالمی بود واسه خودش ها !!!

جمال جان دست درد نکنه. عجب عکس توپی گذاشتی کنار وبلاگ. خداییش خاطره هامون زنده شد.

بازم ممنون ازت به خاطر این ابتکارت.

خدانگهدار.

با سلام به همه دوستان و ياران قديمي ، اميد وارم همه در سلامتي كامل باشيد . موضوعي رو مي خوام براتون مطرح كنم و اون اينكه به سلامتي من و آقايان قياسي و شفقت كاراي فارغ التحصيليمونو تموم كرديم و همين چند وقت پيش دفترچه خدمت نظام وظيفه مون رو پست كرديم رفت و از اون طرف هم نهايتا برگ سبزمون مياد و تا حداكثر 2 يا 4 ماه ديگه اعزاميم . نمي دونيد چقدر هر سه نفر خوشحاليم كه داريم مي ريم سربازي . حداقل از اين بلاتكليفي در ميايم . هر سه مون اميدواريم توي خدمت با هم بيفتيم كه احتمالش خيلي ضعيفه . ولي اميدوارم آقاي قياسي بيفته لب مرز افغانسان ، همون جايي كه عبدالرحمان ريگي فعاليت داره ، سه روز نگذشته مجتبي به درجه رفيع هلاكت مي رسه .  آقاي شفقت هم گرفتار طالبان مي شه  و هرقسمت بدنش به چند گوشه افغانستان و پاكستان فرستاده مي شه تا عبرتي باشه براي سايرين .  خودمم كه مي يفتم مشهد بغل خونوادم صبح مي رم اداره بعد از ظهر ميام خونه . مزاح كردم ان شاءالله همه سربازا جاي خوب بيفتن .

اما اين مقدمه بود كه منظور اصليم رو بگم . ببينيد بچه ها ! من تصميم گرفتم به سه نفر از بچه هاي كلاس امكانات و اختيارات بيشتري توي وبلاگ بدم تا دستشون بازتر بشه و بدين وسيله بتونن تغيير تحولاتي به دلخواه خودشون در اين وبلاگ ايجاد كنند . و فقط هم با اين كار مي خوام بار رو از روي دوش خودم كمتر كنم . خيالمم از اين بابت جمع تره . اختيارات به اين شرح مي باشد :

خانم طالبي :

1- دسترسي به بخش پيوند هاي وبلاگ

2- دسترسي به بخش پيوند هاي روزانه

3- امكان انتخاب قالب جديد يا ويرايش قالب وبلاگ

4- ويرايش و تعريف موضوعات جديد براي مطالب

خانم محمودي:

1- مديريت بخش نظرات - تایید و حذف نظرات کلیه مطالب

2- امكان دسترسي و ويرايش به مطالب ساير نويسندگان و نظرات بلاگ

خانم رحيمي :

1- دسترسي به همه بخش هاي وبلاگ

"از دادن اختيار به آقايون معذوريم حتي شما دوست عزيز . "

موفق و پايدار باشيد

تا بعد خدانگهدار