بماند
( به سبک شعرهای بندری )
از وقتی زهرا دیدُم
از مهشید دل بریدُم !!!
" چهارصد سال بعد"
مجتبی : سلام جمال ، پیر شدی ها ، عصا دستت گرفتی.
جمال : حالا نه اینکه تو خیلی جوون موندی و از ویلچر استفاده نمی کنی!!!
مجتبی : راستی جمال ، بلاخره این جشن فارغ التحصیلی چی شد؟ ، آخر برگزار می شه یا نه؟!!! همین روزها ممکنه بمیریم ها.
جمال : ای بابا ، بعد از این همه سال هنوز بچه های کلاس با هم هماهنگ نیستن ، هر روز یه سازی می زنن ، تازه خانم طالبی پیغام داده که : " اگه می خواین جشن بگیرین زودتر بگیرین چون اگه نتیجه هام به دنیا بیان سرجمع ، مهمونام می شن 1800 نفر ، اون وقت خرجم خیلی می زنه بالا ، شاید منصرف بشم ".
مجتبی ( با تعجب ) : اِ ، این خانم طالبی هنوز زنده است!!! چه آدمیه!!! حلوا همه رو می خوره ولی به هیچ کس حلوا نمی ده.
جمال : راستی مجتبی ، به نظر تو جشن بگیریم بهتره یا یه روز قرار بزاریم دور هم جمع بشیم!!!.
مجتبی : نمی دونم به خدا !!!